چه روزهای بد و سختی داره به من میگذره، چرا خالی نمی شم؟چرا نمی تونم با خودم کنار بیام

کجا؟کی؟ اتفاق افتاده یا قراره بیفته؟

نمی دونم،نمی فهمم همه جوابهام شده همین نمی دونم. چه بده که ندونی چه قدر سخته که بدونی و نتونی بگی انگار همه چی داره به سختی می گذره خوبه که حداقل به گذر زمان امیدوارم.

نمی دونم امید یا دارم می دوم، فرار می کنم .

حتی الانم که فکرش رو می کنم می بینم فرار هم قدرت می خواد من آدم قوی هستم خودم این و می دونم. با همه اینکه خیلی ها من و نمی بینن یا ریز می بینن حداقل اش اینه که خودم می دونم کجا ها بزرگم و دلیلی نداره که به همه نشون بدم و حتی بگم.خوبه که می گذره

کاش تاوان ندم این یه رقم اصلاً خوب نیست.